Nowoczesne metody augmentacyjne przed implantacją

Implantacja w przypadku trudnych warunkach kostnych. Osteodensyfikacja i podnoszenie dna zatoki.

Podjęliśmy decyzję o wykonaniu zabiegu implantacji, lekarz wykonuje badania tomograficzne ocenia warunki kostne i wynik jest druzgocący. Kość za miękka, zatoka zbyt bliska. Możemy sobie pozwolić na wkręcenie implantu bardzo krótkiego z niepewnym rokowaniem ze względu na jakość kości. Taka diagnoza nie jest wspólcześnie wyrokiem, stomatologia radzi sobie z takimi przypadkami. Czeka nas jednak bardzo inwazyjny zabieg podnoszenia dna zatoki, zaopatrzenie rany materiałem kościotwórczym i kilkumiesięczne oczekiwanie na wygojenie rany.

Tak było do niedawna. Aktualnie z tego typu sytuacjami doskonale rodzimy sobie wykorzystując metodę VERSAHA stosując wiertła o tej samej nazwie.

Wiertła Versah są stosowane w różnych przypadkach w stomatologii i chirurgii szczękowej, szczególnie w kontekście przygotowania miejsca pod wszczepienie implantów dentystycznych. Istnieją konkretne okoliczności, w których używamy tych wierteł.

– Osteodensyfikacja – augmentacja metodą małoinwazyjną :

  1. Warunkiem koniecznym podczas wprowadzania implantu jest dobra jakość kości wyrostka zębowego. W sytuacji kiedy doszło do zaniku kości , kość jest zbyt miękka, niedostatecznie gęsta zachodzi konieczność odpowiedniego przygotowania miejsca zabiegowego przed implantacją. Musimy wykonać zabieg augmentacji czyli zagęszczenia kości stwarzając tym samym wymagane warunki do osiągnięcia stabilizacji wykonanego wszczepu.
  2. Aby to osiągnąć wykorzystujemy specjalnie skonstruowane wiertła, które nawiercając kość jednocześnie ją zagęszczają.  W szczególnie trudnych przypadkach gdy augmentacja samym wiertłem jest niewystarczająca możemy wypełnić miejsce zabiegowe materiałem kościotwórczym.
  3. Jest to dużo bardziej komfortowa metoda dla pacjenta gdyż efektem końcowym augmentacji jest doskonale przygotowane miejsce do wkręcenia implantu. Cały ten proces zastępuje nam klasyczne przygotowanie pola pod wkręcenie implantu, pacjent praktycznie nie zauważa dodatkowo wykonanych zabiegów przygotowawczych. Zabieg ten różni się on od implantacji standardowej użyciem innych wierteł.
  4. Cały zabieg kończy się wykonaniem wszczepu.

– Podnoszenie dna zatoki :

Podnoszenie dna zatoki jest procedurą stosowaną w implantologii stomatologicznej, gdy planowane jest wszczepienie implantów zębowych w obszarze o  zbyt małej ilości kości pomiędzy zatoką szczękową a jamą ustną . Inaczej odległość pomiędzy zatoką a jamą ustną jest za mała aby wkręcić odpowiednio długi zapewniający wystarczającą wytrzymałość implant.

Procedura podnoszenia zatoki, nazywana również sinus liftem. Podobnie jak w przypadku augmentacji tutaj również wykorzystujemy specjalnie do tego przygotowane wiertła.  

Metoda ta pozwala nam na delikatne podnoszenie błony zatoki szczękowej, powiększając tym samym przestrzeń do wkręcania dłuższych implantów. Jeśli jest to konieczne w powstałą wolną przestrzeń wprowadzamy materiał kościotwórczy. Możliwe jest jednoczesne wykonanie zabiegu podniesienia zatoki i zagęszczenia kości. Uzyskujemy więc kompleksowe polepszenie warunków do implantacji.

Główne kroki procedury podnoszenia zatoki przy użyciu wiertła Versah obejmują:

  1. Wykonanie niewielkiego nacięcia w błonie śluzowej i jej odseparowanie.
  2. Używając wierteł Versaha nawiercamy otwór w kości szczękowej zbliżając się do zatoki, delikatnie podnosimy błonę śluzową zatoki zagęszczając jednocześnie nawiercaną kość .
  3. Powstałą przestrzeń pomiędzy zatoką a szczęką wypełniamy materiałem kostnym lub kościozastępczym. Efektem tego zabiegu jest znaczące powiększenie grubości kości. Efekty możliwe do uzyskania to kość grubsza o 10 do 12 mm.
  4. Po zakończeniu procedury podnoszenia zatoki i uzupełnieniu obszaru materiałem augmentacyjnym, można przystąpić donatychmiastowego wszczepienia implantów dentystycznych.

Reaumujac – wykorzystując stosowaną przez nas małoinwazyjną metodę w trakcie jednego zabiegu zagęściliśmy kość, podnieśliśmy zatokę i wkręciliśmy implanty.

Oczywiście jak zawsze w przypadku zabiegów chirurgicznych proponujemy użycie opisanej w innych rozdziałach fibryny bogatopłytkowej korzystnie wpływającej na proces gojenia.

Zabieg kończymy wkręcając specjalną śrubę gojącą szczelnie zakrywającą powstałe po wkręceniu implantu pole zabiegowe a w miejscach estetycznych ( bardzo widocznych ) istnieje możliwość założenia koron tymczasowych. Szczegółowo zostało to opisane w rozdziale o implantacji natychmiastowej.